تازمانی که جریان مثبتی رو واسه خودتون ایجاد نکنین، اتفاقات منفی می تونه بر شما غلبه کنه. مغز ما برخلاف انتظار به دسته ای طراحی نشده که احساس شادی و خوشبختی رو به شکل طبیعی بسازه؛ بلکه واسه حفظ باقی موندن تکامل پیدا کرده. پس خودمون واسه داشتن دید مثبت به زندگی، باید مغزمون رو آموزش دهیم. همراه ما باشین، در این مقاله یاد می گیرین چیجوری مثبت اندیش باشین و عینک منفی بافی و بدبینی خود رو وردارین.

 

مغز واقعا مواد شیمیایی مؤثر در ایجاد احساس شادی مثل دوپامین، سروتونین و اکسیتوسین رو واسه زمانایی که احتیاج باقی موندن وجود داشته باشه، نگهداری می کنه و تنها جریان کوتاهی از اونا رو منتشر می کنه که به سرعت متابولیزه می شن. پس دراکثر مواقع، به ویژه در آخر روزهای کاری پر از استرس، تعداد خیلی از مواد شیمیایی مؤثر در ایجاد احساسات بد وجود دارن که باید با اونا مواد مربوط به احساس شادی رو تحریک کنیم. دلایل زیادی واسه منفی بافی مغز هست. احساس بد به دلیل کورتیزل، با هدف احتیاج به باقی موندن ایجاد می شه. این ماده به ما اخطار می ده که مانعی در راه خواسته هامون هست تا بتونیم راه جدیدی به طرف احساسات خوب پیدا کنیم، اما پس از اون، مغز ما مانع دیگری پیدا می کنه. اگه بخوایم مغزی رو دنبال کنیم که فقط واسه باقی موندن تکامل یافته، در بیشتر مواقع احساس ناجوری داریم. خوشبختانه روش ساده ای واسه جلوگیری از این منفی بافی طبیعی مغز هست.

با یک مثال ساده شروع می کنیم. شرایطی رو تصور کنین که بهداشت به درستی در خیابونا رعایت نمی شه و هیچ کسی وظیفه ای در قبال اون نداره. پس از یه مدت این شرایط تغییر کرده و تموم خیابونا تمیز می شن. فکر می کنین این تغییر مردم رو خوشحال می کنن؟ نه. کمتر کسی به این موضوع توجه می کنه. اما پس از اون، یک زباله ی کوچیک هم می تونه باعث ناراحتی خیلی از افراد شه.

مغز ما طوری تکامل یافته که مشکلات رو جستجو کنه و در یافتن اونا مهارت داره. مثلا، زمانی که دوچرخه اختراع شد، خبرنگاران درباره نابودی جامعه ی مدنی نگرانیایی رو گفتن. اونا اخطار دادن که مردم به جای مکالمهای طولانی، خیلی راحت از محلی به محل دیگر حرکت می کنن و پس به جای گفتگوهای شبونه، از شدت خستگی به استراحت احتیاج دارن. ما مغزی رو به ارث بردیم که به اجدادمان کمک می کرد تا تهدیدها رو تشخیص بده و به موقع واکنش نشون بدن. ما در یافتن تهدیدها مهارت داریم، حتی در زمانایی که به دنبال پاداش هستیم.

واسه خودتون یک جریان مثبت بسازین

منفی بافی بر شما غلبه می کنن، مگه اینکه یک جریان مثبت واسه خودتون بسازین. واسه ایجاد این جریان باید سه مرتبه در روز به مدت یک دقیقه به دنبال چیزای مثبت باشین. این کار رو واسه ۴۵ روز پشت سر هم انجام بدین. با این کار به مغزتون آموزش میدید که به دنبال چیزای مثبت باشه؛ دقیقا همونجوریکه واسه چیزای منفی آموزش دیده.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چیجوری مشتری رو قانع کنیم؟ ۱۵ قدم واسه متقاعدسازی مشتری

شاید تصور می کنین که در جهان پریشون ی دور و بر، چیزای مثبت به اندازه کافی وجود ندارن. اما واسه ایجاد اونا حتما نباید کارای شگفت انگیزی مثل نجات دادن بچه های یتیم از ساختمانای درحال سوختن انجام بدین. هر چیز مثبتی، هر اندازه کوچیک هم که باشه، می تونه راه یافتن و ایجاد احساسات و حالتای مثبت رو باز کنه. فقط کافی ست که به خاطر نبود چیزای بد قدردان باشین تا ارتباطات عصبی پیشرفت پیدا کنن. شاید به نظر برسه در شرایطی که منفیا بیشتر دیده می شن، جستجو واسه مثبتا کاری بیهوده باشه، اما حقیقت اینه که زاویه نگاه ما اشتباهه و به اصلاح احتیاج داره.

زمانی که همه دور و بریا ما نگاهی منفی دارن، مثبت اندیشی بسیار سخت هستش. مغز ما پستانداران، امنیت رو در حمایتای گروهی و اجتماعی می بینه و زمانی حرکت می کنه که همه گله حرکت کرده باشه. پس اگه هشدارهای هم گروهیای خود رو ندیده بگیرین، متوجه میشید که در چنگال درندها اسیر شدین. اتحاد پستانداران، دور و بر تهدیدات مشترک شکل میگیره و جنگ با یک دشمن مشترک، درواقع موقعیت یک پستاندار رو در گروه بالا می بره. اگه تهدیدی رو ندیده بگیرین که بقیه هم گروهیا رو تحریک می کنه، پس شاید بهای اونو هم با موقعیت اجتماعی پرداخت می کنین. مثبت بودن هزینه داره، اما امتیازای اون بیشتره.

اصلاح منفیا

چیجوری مثبت اندیشی رو جانشین بدبینی کنیم؟  آموزشی

زمانی که جریان مثبت خود رو بسازین، واقعا با قصد و قصد شخصی و انتظارات واقعی، می تونین افکار منفی رو از خودتون دور کنین.

قصد و قصد شخصی درواقع همون لذت انتخاب قدم بعدیه. هیچوقت نمی تونین نتیجه کارای خود رو پیش بینی کنین؛ اما همیشه می تونین قدم بعدی به طرف برآورده کردن نیازای خود رو انتخاب کنین.

انتظارات واقعی

با اینکه وقتی سعیامون فورا به دستاوردهای قابل توجه ختم نشه، طبیعیه که احساس کنیم باقی موندن ما در خطره؛ می تونیم به خودمون یادآوری کنیم که باقی موندن ما حتما در خطر نیس. یادتون باشه بیشتر دستاوردهای انسانی، نتیجه سعی هاییه که پاداشای فوری به همراه نداشتن. اگه به نتایج مطلوبی نرسیدین، می تونین انتظارات خود رو مورد بازبینی بذارین و با انتظارات واقع بیانه تری قدم بعدی رو وردارین.

شما آخرش نتیجه کاراتون رو می ببینن، انتظارات واقع گرایانه باعث می شه شما دست به کار شید. به بیان دیگر، وقتی خودتون از نتایج کارتون راضی باشین، می تونین خودتون باعث ترشح مواد شیمیایی شادی بخش مغزتون شید و منتظر محرکای جهان دور نباشید.



 


دسته‌ها: آموزشی